Van onze druivenranken, die totaal zeker 20m2 binnentuin van schaduw voorzien, groeit er één rank fier omhoog langs de stroomvoorziening van ons huis.
 |
| druif |
Een snoeischaar was zo gekocht, maar hoe kom je erbij. Het druivendak is minstens 3 meter hoog en de betreffende rank groeit vandaar uit omhoog.
De buurman is gelukkig buiten aan het werk bij het een huis van een andere buur, dus met handen en voeten geinformeerd naar een ladder.
'a tarde' vanmiddag heeft hij wel even tijd.
Een ladder had hij ook niet, of hij vond het niet nodig. Hij wees naar het dak van de aanbouw. Maar dat zagen wij niet zo zitten, kan dat ons gewicht wel dragen? Maar hup hij stond er al op en knipte zo alle, te uitbundige, druivenranken weg.
Maar daarmee was hij nog niet tevreden. Het moest anders.
De boormachine erbij en de draad werd in 'no time' zover verlegd, dat ook volgend jaar niet opnieuw hetzelfde probleem kan ontstaan. Aan het bevestigingsmateriaal op en rond de draad te zien, heeft het voor de renovatie ook aan het huis vastgezeten. Maar dat materiaal (van die blokjes om de draad op de muur vast te zetten) was oud en vergaan.
"Oud?" vroeg ik "velho?" Ja, vertelde de buurman, 35 jaar oud. De schroeven waren verroest en de blokjes braken als je ze aanraakt.Maar het zit weer tegen de muur. Uit de conversatie bleek dat de stroomvoorziening in het dorp dus pas 35 jaar bestaat. Pas 35 jaar?
Maar voor een bovengrondse voorziening betekend dat, dat alle bevestigingspunten aan het vergaan waren en ach laten die nou niet op ons boodschappenlijstje hebben gestaan.
Gelukkig kan de buurman ook improviseren. Onze stroomdraad is druif-vrij en opnieuw geankerd aan de muur van het huis!
Ja, een goede buur is beter dan een verre vriend. Muito obrigada, dank u wel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten